Powierzenie komuś opowieści o ukochanej osobie w dniu jej ostatniego pożegnania wymaga zaufania. Trzeba opowiedzieć o tym, kim była, co było dla niej ważne i co chcielibyśmy, aby inni zapamiętali. Dlatego opinie rodzin, które zdecydowały się powierzyć mi przygotowanie i poprowadzenie ceremonii pogrzebowej, znaczą dla mnie znacznie więcej niż kilka miłych zdań.
Za każdą opinią stoi czyjaś historia.
W najtrudniejszym momencie życia rodziny powierzają mi coś niezwykle osobistego. Wspomnienia o mamie, tacie, mężu, żonie czy przyjacielu. Czasem opowiadają długo, czasem trudno im znaleźć słowa. Z tych rozmów powstaje laudacja, która ma oddać nie tylko fakty z życia, ale przede wszystkim człowieka. Jego charakter, przyzwyczajenia, relacje i to, co po sobie pozostawił.
Nie ma dwóch takich samych historii. Nie powinno być też dwóch identycznych pożegnań.
Kiedy później czytam opinie rodzin, wracam myślami do tych rozmów i chwil, w których wspólnie szukaliśmy właściwych słów. Szczególnie poruszają mnie zdania, które pokazują, że udało się uchwycić to, co najważniejsze.
Jedna z rodzin napisała: „Naprawdę rozpoznaliśmy w niej Mamę”.
To krótkie zdanie mówi bardzo wiele. Bo właśnie o to chodzi w osobistej laudacji. Aby bliscy, słuchając opowieści, mogli pomyśleć: tak, to był właśnie nasz człowiek. Taki, jakim go pamiętamy i kochamy.
Inna osoba podzieliła się słowami: „Jej słowa były tak delikatne i prawdziwe, że dodawały nam siły w najtrudniejszym momencie”.
Wiem, że żadne słowa nie usuną bólu po stracie. Mogą jednak pomóc przejść przez tę trudną chwilę, nadać jej osobisty wymiar i sprawić, że wśród smutku znajdzie się również miejsce na wdzięczność za wspólne życie.
Porusza mnie także myśl wyrażona w jednej z opinii: „W centrum stał człowiek i jego życie”.
To dla mnie bardzo ważne, bo pogrzeb nie jest wyłącznie uroczystością pożegnania. Jest także opowieścią o życiu, które miało swoją niepowtarzalną treść.
Zaufanie, którego nie traktuję jak czegoś oczywistego.
Za każdą opinią stoi rodzina, która w trudnym czasie zdecydowała się mi zaufać. Ktoś opowiedział mi o swoim bliskim, podzielił się wspomnieniami, czasem również tymi bardzo osobistymi. Pozwolił mi ubrać w słowa to, co sam czuł, ale czego nie potrafił wtedy wypowiedzieć.
Dlatego każde takie świadectwo przyjmuję z wdzięcznością. Nie jako ocenę wykonanej pracy, lecz jako znak, że to, co wspólnie stworzyliśmy, miało dla kogoś znaczenie.
Czasem wdzięczność przybiera formę kilku zdań napisanych w opinii. Czasem jest cichym uściskiem dłoni, a czasem kwiatem podarowanym po zakończonym pożegnaniu. Mam w pamięci taki właśnie kwiat, który otrzymałam od jednej z rodzin. Dla mnie to gest, który niesie ze sobą emocje, których nie sposób zmierzyć żadną oceną.
Drogie Rodziny, dziękuję Wam za zaufanie, za otwartość i za historie, którymi się ze mną podzieliliście. Dziękuję również za każde słowo, którym później dzielicie się z innymi.
Wiem, jak wiele kosztuje czasem napisanie opinii po stracie bliskiej osoby. Tym bardziej doceniam, że chcecie opowiedzieć o swoim doświadczeniu i pomóc w ten sposób innym rodzinom, które dopiero stoją przed wyborem formy ostatniego pożegnania.
Od trzech lat tworzę i prowadzę świeckie ceremonie pogrzebowe. Każda z poprowadzonych ceremonii utwierdza mnie w przekonaniu, że najważniejsze jest uważne słuchanie, szacunek i prawdziwa opowieść o człowieku.
Bo w dniu ostatniego pożegnania powierzacie mi nie tylko przygotowanie ceremonii. Powierzacie mi pamięć o kimś, kto był dla Was całym światem. I tego zaufania nigdy nie traktuję jak czegoś oczywistego.
DZIĘKUJĘ 🤍
Jeśli chcą Państwo przeczytać opinie rodzin, które skorzystały z mojej pomocy, zapraszam na moją wizytówkę Google oraz tutaj, w zakładce OPINIE.
Magdalena Kunicka-Chabińska

